Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/2070 K.2016/8346

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararlara yönelik incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Güray İstem, ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesi hükmü karşısında sanık hakkında 2918 sayılı Yasa'nın 119. maddesinin uygulama olanağının ortadan kalkmış bulunması,