Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/7510 K.2016/4059

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... yokluğunda 29.11.2011 tarihinde verilen kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği, 26.03.2012 tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış bir temyiz talebi niteliğinde bulunduğu dikkate alınarak 03.04.2012 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede,

1-Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanık .... savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair, somut, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık ... üzerinde ele geçirilen suça konu uyuşturucu maddeyi, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna dair savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,