Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/8555 K.2015/8214

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının aksine diğer sanığın suçuna iştirak ettiğine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verildiği, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahkumiyetin bulunmadığı, hüküm tarihinden sonra 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanması karşısında, sanığın anılan madde kapsamında bir başvurusunun olup olmadığı, zararı tamamen tazmin edip etmediği araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hususunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Sanığın TCK'nın 53/1-c maddesi gereğince kendi altsoyu dışındaki kişilere yönelik velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ilişkin yetkilerden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken bu konuda bir karar verilmemesi,