Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/9089 K.2016/383

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53 maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın kullanımındaki bahçede hem ekili hem de kurutulmaya bırakılmış vaziyette kenevirlerin ele geçirilmesi ve bu nedenle sanık hakkında kenevir ekme ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dava açılması karşısında, mahkemece suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın eyleminin bir bütün halinde kenevir ekme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında sadece bu suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde yukarıdaki eleştiri ile aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suça konu kenevir ve uyuşturucu maddeden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,