KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/9340 E., 2016/471 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 10 - 2011/80336
- Mahkemesi
- Bergama Ağır Ceza
- Tarihi
- 12.03.2010
- Numarası
- 2009/12 - 2010/22
- Suç
- Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Karar Metni
385 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan karara yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,
2-Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Münhasıran esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 2313 sayılı Kanunun 23/5. maddesi yerine 23/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suç konusu kenevirden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/9340, K. 2016/471, 26 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama