Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/9653 K.2015/7403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının sanık M.. U.. hakkındaki beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık M.. U.. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın üstünde ve evinde yapılan aramada uyuşturucu madde bulunmadığı gibi sanık K.. G..'nda ele geçen uyuşturucu maddeler ile bağının bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığından, ayrıca sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını belirten tanıklarda uyuşturucu madde ele geçmediği de gözetilerek sanığın mahkumiyetine yönelen tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık K.. G.. hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Koşulları oluşmadığı ve gerekçe gösterilmediği halde sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,