Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2016/76 K.2016/2064

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2-6. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli ve 2014/217 esas, 2014/238 sayılı kararının infazı sırasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2-6. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin aynı Mahkemenin 25/02/2015 tarihli ve 2014/217 esas, 2014/238 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 31/03/2014 tarihli ve 2014/905 esas, 2014/2216 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yapılan yargılama sonucunda, mahkeme takdir hakkını kullanarak seçebileceği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 1, 2 ve 6. fıkralarında yer alan üç seçenekten birini seçerken gerekçe göstermek zorunda olduğu,

ayrıca kanuna aykırı olan veya kendi içinde çelişen bir gerekçenin gerekçe sayılamayacağı cihetle, somut olayda daha önce hakkında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uymadığı için hapis cezasının aynen infazına karar verildikten sonra herhangi bir gerekçe gösterilmeden hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 23.11.2015 gün ve 2015/-24201/76799 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2015 gün ve 2015/388552 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: