Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2017/55 K.2017/745

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2015 tarih ve 2015/266-2015/363 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.05.2015 tarih ve 2016/169-2016/4169 karar sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece 30.05.2016 tarih ve 2016/181-2016/179 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği,

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14.12.2016 tarih ve 2016/1274-2016/2027 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiği, Ceza Genel Kurulu'nun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapmak, bozma kararında tartışılması istenen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak veya ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen direnme kararı özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu ve Mahkemece, Dairemizin 02.05.2015 tarih ve 2016/169-2016/4169 karar sayılı kararına karşı direnildiği belirtilmiş ise de.

09.12.2015 tarihli karardan farklı temyize tabi yeni bir hüküm kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizin 02.05.2015 tarih ve 2016/169-2016/4169 sayılı kararında belirtilen hususlar yerine getirilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

F.K