Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/1504 K.2020/2220

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık İ.. T.. hakkında tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın suça konu eylemleri birden fazla kişiye karşı, değişik tarihlerde zincirleme şekilde gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Emanetin 2011/4 sırasında kayıtlı senet ve belgelerin dosya arasında delil olarak saklanması yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "Adli Emanetin 2011/502 ve 2012/446 sıralarında kayıtlı suç eşyalarının MÜSADERESİNE" ibaresinin "Adli Emanetin 2011/502 ve 2012/446 sıralarında kayıtlı eşyaların dosyada DELİL OLARAK SAKLANMASINA," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 19/03/2012 tarihli uzmanlık raporundan sonra gerçeğe rücu ettiği kabul edilen sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 269/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayıp, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, buna karşılık dava konusu somut olayda suç, bahse konu yasal değişiklikten önce işlendiğinden,

yasal engel oluşturmayacağı gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle hakim tarafından değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu,

bu itibarla sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "daha önce hakkında CMK.nın 231. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle aynı düzenlemenin yeniden uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde yasal olmayan yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,