Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/173 K.2020/1772

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle zincirleme şekilde tefecilik suçunu işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenmesine rağmen gerekçe kısmında 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirtilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesine göre cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

Suç tarihinin, Ocak 2010 yerine 08/05/2010 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,