Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/2001 K.2020/1450

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen tefecilik suçunda faizle ödünç para verme işleminin tanık ... tarafından 2005 yılında gerçekleştiğinin belirtildiği, suç tarihinin kesin olarak saptanamaması nedeniyle sanıklar lehine değerlendirme yapılarak 01/01/2005 olarak kabul edilmesi gerektiği, tefecilik suçunun bu tarihte yürürlükte bulunan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli, 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürelerin gerçekleştiği ve kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,