Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3282 K.2020/2120

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk marifetiyle araştırması yaptırılması, ilgili banka şubelerinden POS cihazı kayıtları getirtilip banka kayıtlarında işlem yaptığı belirlenen kişiler ile sanığın iş yerinde ele geçirilen not defterlerinde adı geçen kişilerin aynı kişiler olması durumunda faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulması, sanığın suç tarihini kapsayan döneme ait ticari defter ve belgeleri de getirtilerek bilirkişi raporu düzenlettirilmesinden sonra tüm kanıtların hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,