Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/348 K.2021/2660

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik olduğu, bu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

İncelemenin sanık müdafiinin müvekkili hakkında ihmâli davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre suç tarihinin sanığın azledildiği tarih olan 10/01/2011 olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16/06/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmek suretiyle infazına karar verilmesi,