Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/3743 K.2021/786

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli, 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımına tabi olduğu,

her ne kadar karar başlığında suç tarihi 2008 yılı olarak gösterilmiş ise de son ödünç paranın verildiği Ağustos 2008 tarihinin suç tarihi olarak kabulüyle, bu tarih ile temyiz inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemesinde ise;