Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/4764 K.2021/1635

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

a)Sanık müdafiinin beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla temyiz talebinin REDDİNE,

b)Sanık hakkında 5464 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan CMK'nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçtan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla söz konusu suçtan kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca kurum vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

c)Sanık hakkında tefecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın işlediği iddia edilen tefecilik yapmak suçundan. 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen üst sınırına göre aynı Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 2008 tarihi ile temyiz inceleme günü arasında zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,