Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/5718 K.2020/1203

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılma kararına ilişkin;

Katılan vekilinin 15.12.2015 havale tarihli dilekçesinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı temyiz ettiği, mahkemesince verilen dilekçe hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itiraz olarak değerlendilip itiraz incelenmesi bakımından Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Gaziantep 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2016 tarih 2016/72 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, kararın 25.01.2016 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün temyiz inceleme kapmamında olmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin dosyanın mahalline iade edilmesine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanuna muhalefet, tefecilik ve 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tefecilik yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdaafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.