Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/632 K.2021/2714

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Avukat olan sanığın vekilliğini üstlendiği katılanların davacı olduğu Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/574 Esas sayılı dosyasında 05/04/2012 tarihli ve 2012/160 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmediği, bahse konu mahkeme kararını katılanlara gönderdiği e-posta ile temyiz ettiğini belirtip hazırladığı temyiz dilekçesi örneğini göndererek katılanların da kararı temyiz etmesine engel olduğu iddia ve kabul edilen olayda, sanığın kararı temyiz ettiğini beyan edip temyiz dilekçesi örneğini de göndermek şeklindeki icrai eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile ihmal kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında "Duruşmalardaki tutum ve davranışları lehine takdiren hafifletici neden kabul edilerek" verilen cezada TCK m. 62 uyarınca takdiri indirim hükmü uygulanırken, devamında "Sanığın eylemi ve verdiği zararı gidermemesi, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları itibariyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememize olumlu kanaat vermediği gibi verilen cezanın nevi de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tatbikine takdiren yer olmadığına" gerekçesiyle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararla gerekçede çelişki oluşturacak şekilde CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,