Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7295 K.2021/831

Katılan sanık ... hakkında tefecilik suçundan beraat, Katılan sanık ... hakkında iftira suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ya yüklenen iftiraya azmettirme suçundan Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçtan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla söz konusu suçtan kurulan beraat hükmüne ( sanık vekiline vekalet ücreti verilmesine) ilişkin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

İncelemenin katılan Hazine vekilinin katılan sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne, katılan sanık ...'ün iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Katılan Sanık ... hakkında iftira suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanık ...'ün UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, 23/05/2019 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,