Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7313 K.2021/2620

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; tefecilikte suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin kesin olarak tespiti açısından, sanıklar, kovuşturma aşamasında dinlenilmeyen müşteki ... ile tanıkların beyanlarına başvurulup, ödünç paranın kimden hangi tarihte alındığı,

miktarı ve alındığı iddia olunan tarihte faiz kararlaştırılıp kararlaştırılmadığının ayrıntılı olarak sorularak suç tarihinin ve faiz anlaşmasının kesin olarak saptanmasından sonra gerektiğinde yeniden bilirkişi raporu alınması, tefecilik suçunun oluşması için birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin ve bu işin meslek haline getirilmesinin aranmaması karşısında sanıkların faiz karşılığı borç para verip vermediği hususunda yeniden detaylı ve gizli kolluk araştırması yaptırılması,

hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,