Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/7549 K.2021/2364

Dosya incelendi;

Sanıklar ... ve ... müdafiin müvekkilleri hakkında verilen beraat hükümlerini temyizde hukuki yararı bulunmadığından bu yönüyle temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin temyiz dilekçelerinin kapsamına göre sanıklar ... ve ... müdafiin müvekkilleri hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, sanıklar ... ve ...'ın kendileri hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ...hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi ile TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanabileceği hususlarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiin, sanıklar ... ile ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... ve ...'e ait iş yerlerinde yapılan aramada kendi iş yerlerine ait pos cihazları ile birlikte diğer şüpheliler ..., ... ve ...'a ait birden fazla pos cihazlarının şüpheliler ... ve ...'e ait iş yerlerinde bulunduğunun ve aktif olarak kullanıldığının tespit edildiği,

yine pos cihazlarından işlem yapan şahısların tanık olarak beyanları alındığında tanıkların şüpheliler ... ve ...'e ait iş yerlerinden hiçbir mal alış verişi yapmaksızın paraya ihtiyacı olduğu dönemlerde pos cihazından kredi kartı çektirmek suretiyle komisyon karşılığında para aldıklarını beyan ettikleri, bu şekilde şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ...'ın ...ve ...'e ait iş yerlerinde birlikte aynı kasıt altında pos cihazından kart çekmek suretiyle komisyon karşılığında para verdiklerinin tespit edildiğinin iddia edilen somut olayda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından,

... hakkında düzenlenen 20/05/2013 tarihli vergi inceleme raporu ile yine ... hakkında düzenlenen 21/07/2014 tarihli vergi inceleme raporu da dikkate alınarak, Vergi müfettişi tarafından yapılan inceleme sırasında alınan beyanlarında, sanığa ait şirketten mal veya hizmet satışı olmadan iş yerindeki pos cihazlarından belirli bir miktar komisyon karşılığında kredi kartı çekimi yaptığını söyleyen şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmesinden,

icra dairelerinden sanıkların alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesinden ve sanıkların tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından sonra toplanan tüm kanıtlar irdelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,