KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2020/764 E., 2020/1727 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 257/2, 62/1,50/1-a, 52/2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Saray Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğunun 2012/9 sayılı dosyasındaki eylemlerine ilişkin görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarla ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında Saray Hukuk Mahkemesinin 2013/4 sayılı tereke dosyasında bulunan 50.000,00 TL bedelli çekin tahsili hususunda gerekli işlemlerin yapılması için kendisine tevdi edilen çek ile ilgili olarak yapmış olduğu eylemlerine ilişkin görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Çekin bankaya ibrazı ve tahsil edilememesi sonrasındaki çekin akıbeti hususunun dosya içeriğinde ve gerekçeli kararda belli olmadığı anlaşılmakla; çekin olay tarihi itibariyle tahsil edilememesi sonrası oluşan mağduriyetin ne olduğu araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2020/764, K. 2020/1727, 22 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama