Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/824 K.2020/49

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, iddianamenin ve duruşma gününün Hazineye tebliğ edilmemesi suretiyle CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılarak davaya katılma hakkının kısıtlandığı, Hazineye yalnızca gerekçeli kararın tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinde de bu hususların açıkça belirtildiği anlaşılmakla, CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince Hazinenin davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın üzerine atılı tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu, katılan ...’in ve sanık ...’in soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarına göre, ilk ödünç paranın 2000 yılında verildiği, yine katılan ...’in soruşturma aşamasındaki beyanında 2008 yılına kadar ödünç para aldığını ifade ettiği göz önüne alınarak;