Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2020/996 K.2020/1280

Sanığın faiz karşılığı borç para verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ve tanık ...’ın beyanları, işçi emeklisi olduğunu ve kayıtsız bir şekilde emlakçılık, galericilik yaptığını söyleyen sanığın 90 civarı icra dosyasında alacaklı olarak göründüğü, yine sanığın ortaklık için 250.000 TL parayı müştekiye verdiği yönündeki beyanı nazara alındığında, mahkemenin suçun sübut bulduğu yönündeki kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin, müşteki ve tanık beyanları ve senet düzenlenme tarihleri dikkate alınarak; suça konu ödünç paranın en son verilme tarihi olan 14.02.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.