Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10086 K.2023/1280

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli, 2014/290 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Şikayetçinin rızası doğrultusunda cinsel içerikli mesajlaştıklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, sanık savunması, şikayetçi beyanı ve dosya kapsamında bulunan sair belge ve tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın şikayetçiye ait telefon numarasına 29.07.2014 tarihli mesaj tespit tutanağı ile tespit olunduğu üzere değişik zamanlarda cinsel içerikli mesajlar gönderdiği sabit olmakla; sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz suçunu işlediği sabit görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece sanığın cinsel taciz eylemini telefonla mesaj atmak suretiyle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin tatbik edilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/290 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,