Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10479 K.2024/4087

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43, 109/2, 109/3-f, 109/5, 134/2, 107/2,1, 43, 86/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/112 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın cebir, tehdit, hile veya iradesini etkileyen başka bir neden olmaksızın mağdurenin cinsel organına parmağını soktuğu sabit olup kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu

oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine, sanığın mağdureyi olanları ailesine anlatmaması konusunda uyardığı, söylemesi durumunda aralarında geçen herşeyi herkese söyleyeceğini belirterek birçok defa şantajda bulunduğu sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2, 43, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın mağdureye basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde tokat atarak yaraladığı,

sabit olduğundan aynı Kanun'un 86/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın mağdure ile öpüştükleri ve sarıldıklarını içerir fotoğrafları kendi Facebook sayfasında herkesin görebileceği şekilde paylaşarak özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa ettiği sabit olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 134/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın çocuğun nitelikli istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına, alt sınırdan uzaklaşılmasına, üst sınırdan ceza verilmesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu bir şekilde kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Şantaj, Özel Hayatın Gizliliği ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkûmiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümlesinde düzenlenen suçunda uzlaşma kapsamına alınması karşısında,

aynı Kanunun 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sanığın hukuki durumu yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,