Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10722 K.2023/406

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/482 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.07.2019 tarihli ve 14-2016/9164 sayılı bozma görüşle Tebliğname Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği sübuta yöneliktir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel taciz suçundan iki kez cezalandırılması ve mağdureler ... ve ... için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken, sanığın hem mağdurelere hem de daha sonra olay yerine gelen katılan ...'ye yapmış olduğu eylemin bir bütün olarak değerlendirilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay gecesi ikametinin penceresinden mağdurelere hitaben ''Şişşt'' diye seslendiği ve üst tarafı çıplak şekilde vücudunu ve kaslarını mağdurlara gösterdiği, iki elini dudaklarına göndererek mağdurelere öpücük gönderdiği, mağdurelerin durumu balkondan içeri girerek annelerine haber vermeleri üzerine balkona çıkan mağdurelerin annesi katılan ...'ye de aynı şekilde öpücük gönderdiği, katılan ve mağdurelerin şüpheliye iftirada bulunmaları için bir neden olmadığı, söz konusu suçun niteliği itibariyle iftira konusu olmayacağı iddiası ile sanık hakkında açılan kamu davasında sanığın cinsel taciz suçundan neticeten 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve söz konusu cezanın ertelenmesine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak ;

Tüm dosya kapsamına göre suç tarihinde sanığın, üst tarafı çıplak olduğu halde, önce mağdureler ... ve ...'e öpücük atarak kaslarını gösterdiği, ardından da yanlarına çağırdıkları katılan anneleri ...'ye öpücük attığının anlaşılması karşısında, katılan mağdureler ... ve ...'e yönelik

eyleminden bağımsız olarak, katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle müstakilen sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken, katılan ...'ye yönelik eyleminin aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde sanık hakkında eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Teşhirin erojen bölgeye ilişkin olmayışı nedeniyle Tebliğnamede eksik cezaya hükmedildiği yönündeki 2 nolu bozma istemine; sanığın adli sicil kaydının kapsamı nazara alındığında mahkeme hükmünde gösterilen gerekçenin yerinde olduğu anlaşılmakla; Tebliğnamede seçimlik olan hapis cezasının neden seçildiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin neden uygulanmadığına yönelik yeterli gerekçe gösterilmediğine ilişkin 3 ve 4 nolu bozma istemlerindeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/482 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,