Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10769 K.2023/5288

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerini bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2013/308 Esas, 2015/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın mağduredeki akıl hastalığını bilmesine rağmen bilinmediği kabulü ile beraat kararı verilmesi ve resen incelenecek sair hususlar ile kararın bozulması talep edilmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İsteği

Sanığın mağdure ve ailesini yakından tanıdığı, sanığın mağdurede bulunan akıl hastalığını bildiği, mağduredeki akıl hastalığı sebebiyle Çorum ilinde de istismara uğradığı, sanığın mağduredeki akıl hastalığını bilmediği şeklindeki beyanının gerçeği yansıtmadığı, mağduredeki akıl hastalığının 26.11.2014 tarihli 6. Adlî Tıp İhtisas Kurulu raporunda belirtildiği üzere kendisine gerçekleştirilen eylemin hukuki anlam ve sonuçlarının algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak derecede olduğu göz önüne alındığında;

sanığın 102 inci maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezalandırılması yönünde karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece " mağdure 01/10/1978 doğumlu olup suç tarihi olan 19/07/2013 tarihi itibari ile 18 yaşından büyüktür. 19/07/2013 tarihinde sanık ... ile mağdure ... çay ocağı içinde mağdurenin rızası dahilinde vajinal ve anal yoldan cinsel ilişkiye girmişlerdir.

Sanık aşamalardaki savunmasında, mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdiklerini söylemiş, ilişkinin meydana geldiği yerin çay ocağı olması, sanığın mağdurenin rızası olmaksızın cinsel ilişkiye girdiğine dair iddianın soyut ve dayanaksız kalması dikkate alınarak sanığın savunmasına itibar edilmiştir. Dosya içinde bulunan Çorum devlet hastanesinin 16/03/2010 tarihli raporunda mağdurede kronik psikoz olduğu, %80 engelli olduğu yazılıdır.

Kovuşturma aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda mağdurenin kendisinde mevcut olan akıl hastalığı nedeni ile olayın kötülüğünü anlayamadığı, mağduru bulunduğu olay nedeni ile ruh sağlığının bozulup bozulmadığının değerlendirilemediği mütalaa edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Altıncı Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 19/06/2015 tarihli raporunda dava dosyasının incelenmesinden Atipik psikotik bozukluk saptandığı, adli dosyanın incelenmesinden kendisinde saptanmış olan psikyatrik tablo ve mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemet ve muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu,

mağdurun 9/07/2013 tarihinde mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut olan akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, beyanlarına ana hatları ile ve ek delillerle itibar edilebileceği belirtilmektedir. Sanık ile mağdurenin mağdurenin rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdikleri dosya içeriği ile sabit olup bu durum mahkememiz kabulündedir.

Uyuşmazlık konusu olan ve mahkemece çözümlenmesi gereken sorun mağdurda mevcut olan akıl hastalığının hekim olmayan kişilerce anlaşılıp anlaşılamayacağıdır.

Toplanan deliller, dosya içeriği, samimi kabul edilen sanık savunması ve adli tıp kurumu altıncı adli tıp ihtisas kurulunun 19/06/2015 tarihli rapor içeriğinden sanığın mağdurda mevcut olan akıl hastalığını bilmediği, anlamadığı, bilmesi ve anlamasının mümkün olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.06.2015 tarihli raporunda mağdurenin 19.07.2013 tarihinde mağduru bulunduğu (nitelikli cinsel saldırı) olayda atipik psikotik bozukluğu olduğunun saptandığı, adlî tahkikat dosyasının incelenmesinde mağdurede saptanmış olan bu psikiyatrik tablonun mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu,

mağdurenin mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut olan akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, beyanlarına ana hatlarıyla ve ek delillerle itibar edilebileceği yönünde şeklinde görüş bildirildiği ve sanık ile mağdurenin aynı köyde ikamet ettikleri ve komşu oldukları, sanığın mağdure ve annesini tanıdığı, mağdure ile daha önceden de cinsel ilişkiye girdiği şeklinde beyanlarının olduğu,

sanık ile mağdure arasındaki süregelen ilişki, aynı köyde ikamet etmeleri, sanık ile mağdurenin komşu olmaları ve birbirlerini tanımaları gibi sebeplerden sanığın mağduredeki akıl hastalığını bilmesine rağmen eylemi gerçekleştirerek üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşılmakla hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2013/308 Esas, 2015/232 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,