Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/10844 K.2024/2915

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve cinsel taciz suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve sanık müdafii tarafından yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı, konut dokunulmazlığını ihlal, cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2013/926 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığını ihlal ve cinsel taciz suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmen ret, kısmen bozma görüşlerini içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın beyanlarının tutarlı olduğunu, katılanın beyanının çelişkili olduğunu, atılı suçun işlendiğine dair bir delil bulunmadığını, sanığın beraatine karar verilmesini ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasına göre itirazı kabil nitelikte olup, esasen mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından söz konusu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü katılanın arkasından sarılması şeklinde gerçekleşen eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinde yapılan kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların açıklanan husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hüküm hukuka aykırı bulunmamış, sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

A. Cinsel Taciz ve Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,