Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11234 K.2024/6753

Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1-2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafilerinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin , karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33/1. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/5, 35/1, 106/1-1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, mağdurenin üzerine yatıp, bacağını elleriyle sıkıp eteğini çıkarıp, pijamasını çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin direndiği,

bir ses duyduğunu söyleyen mağdurenin bu sözünden sonra tehdit edip uzaklaştığı gerekçesiyle, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarihli kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, tehdit suçundan ise beraatine karar verilmiş, hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.05.2019 tarihli kararı ile bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli, 2019/126 Esas, 2019/182 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 102/1-1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun' un 106/1-1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği Eksik araştırma yapılarak hükümler kurulduğuna, katılanın soyut ve çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, psikolojik sorunları bulunan katılanın iftira saikiyle hareket ettiğine ve suçların unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

1. Tehdit suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi ve 67/2. maddesi gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.

2.Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Bakımından

Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafilerinin Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstekleri Bakımından Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Müdafilerinin Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstekleri Bakımından Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,