Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11466 K.2023/3788

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2015 tarihli, 2015/846 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli, 2015/55 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uayrınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanılar Müdafiinin Temyiz İsteği Cezada alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığına, sanık ... yönünden nitelikli eylemin gerçekleşmediğine, salt mağdurenin beyanına dayanılarak verilen mahkumiyetin hatalı olduğuna, Anıl yönünden beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'ın 2014 yılı Ekim ayında, mağdurenin ikamet ettiği sitede dış cephe kaplama işini yaptığı sırada mağdureyle tanışıp önce arkadaş sonra sevgili oldukları, Aralık 2014 ayının sonlarına doğru buluşarak gittikleri sanığın evine rızayla fiili livata yoluyla ilişkiye girdikleri, bir kaç gün sonra tekrar buluşup aynı eve gittikleri ancak bu sefer cinsel ilişkide bulunmadıkları, yaklaşık 20 gün kadar sonra sanık ...'dan mağdurenin telefonunu alan sanık ...'ın mağdureyi arayarak görülmek istediği,

buluşarak sanık Ali'nin evine gittikleri, burada mağdurenin de isteğiyle fiili livata yoluyla cinsel ilişkiye girdikleri, beyan, sanık savunmaları ile muayene raporuna göre maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Sanıklar hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan dolayı kamu davası açılmışsa da kayden 01.01.2000 doğumlu görünen mağdurenin gerçekte 15.12.1999 doğumlu olduğu Tekirdağ Devlet Hastanesinin müzekkere cevabı ile anlaşılmış, mağdurenin beyanına göre sanık ... ile Aralık 2014 aynın ortalarında anal ilişkinin gerçekleştiği, mağdurenin Aralık ayı ortaları dediği için şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkla mağdurenin cinsel ilişkiye girdikleri tarihin sanık lehine değerlendirilerek mağdurenin on beş yaşını doldurduğu 15 Aralık 2014 tarihinden sonraki bir tarihte olduğunun kabülü gerekeceği,

diğer sanık ... ile ilgili mağdurenin beyanına göre Ocak 2015 tarihinde telefonla tanıştığını ve buluşarak daha önceden gittiği sanık ...'ın evine gittiklerini, burada sanık ...'ın kendisiyle önce anal akabinde normal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, mağdurenin rızasının olmadığına dair iddiasının intikalin süresi, şekli, raporlar ile savunmalar karşısında soyut kaldığı, cinsel ilişkinin rızayla gerçekleştiğinin kabul edildiğinin görüldüğü; sanıkların mağdureye karşı eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında olduğunun sabit görüldüğü,

sanıkların kastlarının yoğunluğu, suçun işleniş biçimi ve özellikleri dikkate alındığında cezaların şahsileştirilmesi ilkesine uygun olarak sanıklar hakkında teşdit hükümleri uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinin sanık ... yönünden 15.12.2014, sanık ... yönünden Ocak 2015 yerine gerekçeli karar başlığında 11.2014 tarihi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 2.Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafında gerçekleştirildiğinin saptandığı,

dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurularak ve dosya kapsamına uygun şekilde cezanın belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR