Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11572 K.2023/208

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarih 2015/792 Esas sayılı, iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında, Burhaniye (kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu sebebiyle bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşme; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mağdurenin hastane doğumlu olduğuna, soruşturma ve yargılama aşamasında mağdurun yaşına yönelik itirazın olmadığına, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun aynı okulda okumaları ve uzun süreden beri birbirlerini tanımaları nedeniyle suça sürüklenen çocuğun hata hükümlerinden faydalanamayacağına, suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına, Suça sürüklenen çocuğun savunmasına, mağdure anlatımlarına, adli raporlara, hastane kayıtlarına, Burhaniye Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporuna, Mahkemece yapılan gözleme ve sosyal inceleme raporuna göre;

mağdurenin duruşmada gözlemlenen fiziksel görünümü ve suça sürüklenen çocuğun mağdure ile ilişkiye girdiğinde on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki aksi kanıtlanamayan savunması dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun kaçınılmaz hataya düştüğü bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince hata halinin mevcut olduğu ve üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığının sabit olduğu, eyleminin bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesi kapsamında on beş yaşından büyüklerle rızaen cinsel ilişkiye girme eylemini oluşturduğu,

5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesi gereğince anılan suçun şikayete tabi olduğu ve mağdure ve ailesinin şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme kararı verilmiş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise suçun yasal unsurunun bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesinin gerekçesi, mağdurenin hali hazır durumu, görünüşü, fiziki gelişimine dair mahkemece yapılan gözlem, suça sürüklenen çocuğun mağdure ile ilişkiye girdiğinde on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması ve tüm dosya kapsamına göre 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince anılan suçun suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümleri uygulanarak mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme ve beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye (kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,