Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11601 K.2024/7442

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuklar hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu kabul edildiğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlarine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Çocuk Mahkemesi kararının 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hüküm kısmında yer alan "...CMK 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE, ..." ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,