KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/11660 E., 2022/11858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
02.07.2009 tarihli karar ile sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, anılan kararın 21.07.2009 günü kesinleşmesinden sonra 2013 tarihinde kasıtlı yeni bir suçun işlendiği ve bu suçtan mahkûmiyetin kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten ikinci suçun işlendiği güne kadar dava zamanaşımının üç yıl beş ay on bir gün süreyle durduğu,
sanığın işlediği reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK'nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi olup duran zamanaşımı süresinin çıkartılmasından sonra suç tarihi ile karar tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/11660, K. 2022/11858, 22 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama