Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11770 K.2023/8135

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/85 Esas, 2015/318 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; usul ve esas açısından kanuna aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme, "...olay günü dersin bitmesi ve diğer öğrencilerin sınıftan ayrılmaları üzerine, suça sürüklenen çocuğun sınıfın kapısını kapatarak çantasını düzenlemekte olan mağdurun yanına gittiği ve ona 'benim cinsel organımı elle' dediği, bunu kabul etmeyen mağdurun suça sürüklenen çocuğun 'küserim' diyerek ısrar etmesi üzerine, onun cinsel organını fermuarını açmadan pantolonun üzerinden yaklaşık 1 dakika kadar süreyle okşadığı tüm anlaşılmıştır..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

2. Mahkeme, eylemin gerçekleşme şekli ve süresi itibarıyla sarkıntılık düzeyini aştığını kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; suça sürüklenen çocuğun istikrarlı bir şekilde eylemin bir dakika sürmediğini beyan etmesi, katılan mağdurun aşamalardaki eylem süresine yönelik çelişkili ifadeleri ve Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 23.10.2015 tarihli raporda;

katılan mağdurun beyanlarında zaman kavramları ve sayılarla ilgili karışıklık veya yanlışlık olabileceğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun, penisini pantolonu üzerinden katılan mağdura ellettirmesi şeklindeki eyleminin belirli bir yoğunluğa eriştiğinin belirlenememiş olması nazara alınarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/85 Esas, 2015/318 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,