Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/11786 K.2023/6866

Yaşı küçük katılana 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca atanan zorunlu vekilinin temyiz isteğinin, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümle sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/554 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2020 tarihli ve 14-2016/45896 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, eylemin değişen suç vasfı gereği cinsel taciz suçunu oluşturması ile anılan suçtan ötürü mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile katılanın aynı iş yerinde çalışmakta oldukları ve iş yerinin arka kısmında bulunup depo olarak kullanılmakta olan mahallin iş yeri çalışanlarınca kıyafetlerini değiştirmek maksadıyla kullanıldığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine ait telefonun video kayıt özelliğini açarak anılan mahalde bulunan raf kısmına gizlice yerleştirip katılanın giysilerini değiştirdiği sırada yarı çıplak vaziyetteki görüntüsünü kayıt altına aldığı,

birinci kayıttan sonra suça sürüklenen çocuğun 29.06.2013 günü eylemini yinelemesi üzerine katılanın rafa yerleştirilmiş durumda olan telefonu fark ederek telefon içeriğini kontrol ettiğinde kendisine ait video kayıtlarını görmesi ile durumu iş yeri yetkilisine bildirmesinin akabinde kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair Mahkeme gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik fiziksel bir temasının bulunmaması karşısında çocuğun cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararına hükmedilirken 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin kanuni ve yeterli olduğu anlaşılmış, bu kapsamda hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle; İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/554 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,