Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12096 K.2024/7886

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın, torunu olan on beş yaşından küçük mağdureyi kendi evinin çatı katına çıkartıp cinsel organını kalçasına sürtmesi şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylemleri nedeniyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçları işlediği yönünde mahkumiyetini gerektirir yeterli, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gerekçesiyle, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında geç şikayette bulunulmasının aile içerisinde normal olduğuna, ihbarın da aile tarafından yapılmadığına, dinlenen tanıkların olayla ilgili bilgisi ve görgüsünün olmadığına, soruşturma aşamasında dinlenen tanığın beyanlarının hükme esas alınmadığına, mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceğine dair raporun mevcut olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine dayanak kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiş, düzeltilerek onama gerekçesine göre Tebliğnamede farklı gerekçeyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "Sanığın atılı suçları işlediği yönünde mahkumiyetini gerektirir yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından sanığın atılı bu suçlardan" ibaresinden sonra gelmek üzere " 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,