Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12699 K.2023/7532

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2012 tarihli ve 2010/293 Esas, 2012/193 Karar sayılı kararı ile sanığın; cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, yedinci fıkrası uyarınca bu aşamada erteleme ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında denetim süresinde Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/396 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararı ile sanığın; nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kasten yaralama suçundan da 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın deneme süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmesi üzerine Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmuş ve Mahkemece 02.02.2016 tarihli ve 2015/424 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar vererek, sanığın; cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2020 tarihli ve 14-2016/71727 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "...Sanık ... hakkında mahkememizin 2010/293 esas 2012/193 karar sayılı ilamı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve yasal süre dolmadan tekrar suç işlemesi nedeniyle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nın 16/11/2015 tarih ve 2013/396-139 esas ve karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanması için mahkememize ihbarda bulunulmakla, sanık hakkındaki mahkememizin 2010/293 esas 2012/193 karar sayılı hükmün açıklanması ile,

Suç tarihinde mağdure ile aynı apartmanda oturan sanığın mağdurenin birinci katta oturan komşusunu ziyaret için kapısında beklediği sırada arkasından gelerek mağdurenin poposunu eli ile kavradığı, daha sonra öpücük attığı, bu sırada mağdurenin çığlık atması üzerine sanığın babası ve yargılama sırasında tanık olarak dinlenilen komşusu ...'nın merdiven boşluğuna çıktığı, müştekinin olayı sanığın babası ve komşusu ...'ya da anlattığı, olayın bu suretle meydana geldiği anlaşılmıştır.

Olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünden alınan ATK 6. İhtisas Kurulunun 25/11/2011 gün ve 5016 sayılı raporunda ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmadığı tespit edildiği görülmüştür. Sanığın mağdurenin poposunu ellemek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK nun 102/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına..." şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sırasında toplanan deliller, olayın oluş şekli, sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana yönelik cinsel duygularını tatmin amacıyla kalçasını ellemek ve öpücük atmak şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 10.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Zamanaşımı gözönüne alınarak onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/424 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,