Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12736 K.2024/7205

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/2 Esas, 2015/561 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Özetle; suçların sübuta erdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay yerinde mağdureye ait iç çamaşırı ve ped'in bulunması, mağdurenin tişörtündeki leke örneklerinin meni içermesi ve tişörtten alınan leke örneğinden elde edilen DNA profilinin sanığın DNA profili ile uyumlu olduğunun ve elde edilen bulguların mağdurenin ifadeleri ile çelişmediğinin belirlenmesi, mesaj tespit tutanağı içeriğine göre mağdurenin rızasının bulunmadığının anlaşılması, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; olay günü mağdurenin olay yerine rızası ile gittiği, ancak sonradan mağdurenin vazgeçtiği ve dönmek istediği,

bu şekilde sanığın mağdureyi rızası dışında zorla tutmaya çalıştığı ve mağdureyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, olayın hemen ardından Adli Tıp Kurumundan alınan rapordan da anlaşılacağı üzere mastürbasyon yapmak sureti ile sanığın mağdurenin sırtına boşaldığı anlaşılmakla sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/2 Esas, 2015/561 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,