Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12784 K.2024/7235

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın asansörde katılanın göğsüne ve kalçasına dokunmak süretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılanın beyanları, savunma, sanık hakkında düzenlenen Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.06.2015 tarihli rapor, sanığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli 2019/353 Esas, Karar sayılı kararı ile İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan rapora istinaden kısıtlanmış olması ve tüm dosya kapsamına göre;

sanığın işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığının tespiti için tam teşekküllü bir hastanenin sağlık kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,