KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/12761 E., 2024/10024 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/240 E., 2015/164 K.
- Suçlar
- Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
426 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarı da gözetilerek 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Eksik inceleme ile karar verildiğine, çelişkili mağdure beyanlarına göre karar verildiğine, tanık ifadelerinin sanık savunmalarını desteklediğine, sanığın Mahkeme huzurundaki beyanları ile raporların çeliştiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 ve 116/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/12761, K. 2024/10024, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama