Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12788 K.2023/456

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/4122 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca mahkumiyeti talebiyle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/812 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası gereğince 8 ay hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın hukuka ve kanuna aykırı olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede, sanığın suç tarihine kadar ki zaman içerisinde değişik tarihlerde olmak üzere ortaokul öğrencisi olan katılan mağdurelerin birlikte sabah saatlerinde okula gittikleri sırada karşılarından katılan mağdurelere bakarak cinsel organını elleyerek "İsterseniz size cinsel organımı vereyim" dediği iddia edilmiştir.

2. Mahkemece, sanığın olay tarihinde birlikte okula yürüyerek giden katılan mağdurelerin karşısına geçip cinsel organına dokunarak katılan mağdurelere "İsterseniz size cinsel organımı vereyim" dediği, sanığın savunmalarında suçunu ikrar ettiği kabul edilen olayda, sanığın "cinsel taciz" suçunu işlediğinin sabit olduğu belirtilerek sanığın müsnet suçu birden fazla kişiye karşı işlemesi nedeniyle cezasının artırılmasına karar verilerek hukuki süreç başlığı altında yer alan şekilde hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri konusu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın farklı günlerde okula gitmekte olan katılan mağdurelere yönelik cinsel organını gösterme şeklinde gerçekleştirilen eylemlerinin birden fazla kişiye karşı, değişik tarihlerde birden fazla kez ve teşhir suretiyle işlendiği nazara alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/812 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,