Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/12824 K.2024/5405

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği iddiası 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 116/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile; sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdurenin Temyiz İsteği

Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğuna, iftira atmasını gerektirir bir nedenin olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR