Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13018 K.2024/1525

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/417 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi,

üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bendi ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Olay günü hasta refakatçisi olan ... isimli şikayetçinin kantine gelerek ... isimli şahıstan hasta babasını yatağından kaldırmak için yardım istediğini ve kantinden ayrıldığını, hastanede çalıştığı dönemden ... isimli bu şahısın problemli bir hasta yakını olarak bildiği için ... isimli şahsı uyardığını ve birlikte servise çıktıklarını, odanın kapısının açık olması sebebiyle odaya girdiğini ve uyuyan katılan ... 'nun üzerinin açık olduğunu görünce iyilik niyeti ile üzerini örtüğünü bu nedenle üzerine atılı suçları işlemediğinden hakkında verilen hukuka aykırı mahkumiyet kararlarının bozulmasına ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan beyanları, tanık ...'in olayın oluşuna ilişkin aşamalardaki farklı beyanları, aşamalardaki sanık savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı, katılanın üzerindeki örtünün, cinsel amaçla dokunmak suretiyle açıldığı eyleminin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delille ispat edilemediği, bu haliyle sanık savunmasında geçtiği şeklinde uyuyan katılanın üzerindeki örtünün örtülmesinden ibaret olan eylemin cinsel arzuları tatmini amacına yönelmiş davranış olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunun kanuni tanımındaki unsurlarının gerçekleşmediği gözetilerek, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/417 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.

...