Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13223 K.2024/10536

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Mağdurun anne ve babasının boşanmış olduğu ve annesinin kendisi ile evli olduğu, 2,5 yaşında çocuklarının olduğu, mağdurun bu durumu hazmedemediği ve evliliklerini ve kardeşini kıskandığı ve bunu dile getirdiği, bu nedenle iftira attığı, ayrıca kendisinin Ankara’da bir kız ile tanıştığını ve ünlüler ile foto çektirmek için yanına gideceğini, bunu annesine söylememesini istediği, ancak zarar görmemesi için annesine söylediği için de bu şekilde ifade verdiği, ayrıca babasının da mağduru kendisine karşı yönlendirdiği beyanlarıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Y er Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurun beyanlarına göre sanığın eylemlerinin devamlılık arz ettiği ve ani ve kesintili olmadığı, bu durumda eylemi değerlendirme yetkisinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği beyanıyla kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İddia konusu sanığın değişik zamanlarda mağdurenin beline sarılarak öpmesi ve hasta olduğu sırada ateşine bakacağını söyleyerek sarılıp elini kıyafetinin içine sokarak kalçasına dokunup okşamasından ibaret eylemlerin sarkıntılık boyutunu aşarak çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığı,

çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1. maddesinin hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğunun nazara alınmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçede bölümünde açıklanan nedenle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,