Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13577 K.2024/8077

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,43, 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/41, 31/2 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/121 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın evine götürdüğü mağdura anal yoldan organ soktuğu fakat eylemin hukuki anlam ve sonucunu anlayamadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Alınan raporun yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.03.2015 tarih ve 2015/109 soruşturma sayılı rapor talep yazısının incelenmesinde, sadece çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı suça sürüklenen çocuğun fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda rapor istendiği, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları açısından bir talep bulunmadığı,

bu talep yazısına karşı Sağlık Bakanlığı-Ordu Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 06.03.2015 tarihli yazı ekindeki raporda herhangi bir suç adının ve suç tarihinin belli olmadığı, bu nedenle raporun hükme esas alınması için gerekli olan bilgileri içermediği gözetilmeden ve belirtilen konuda yeni bir rapor alınmadan eksik araştırma ile hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan mağdur vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,