Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13892 K.2023/827

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2020 tarih ve 14-2016/120536 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii; sanık beyanlarına göre müşteki ile aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunduğunu, bu nedenle karşılıklı mesajlaşma içerisinde olduklarını, mesajların mağdurenin bilgisi ve muvafakati dahilinde gerçekleştiğini, dolayısıyla muvafakatine aykırı bir durum olmadığını, suçun oluşmadığını bu kapsamda telefon iletişim bilgilerinin istenilmesinin talep edildiğini, taraflar arasındaki iletişim trafiğinin tespitin suçun varlık veya yokluğu açısından önem teşkil ettiğini, sanığın telefonunun mesaj trafiğinin tespitine dair taleplerinin reddinin savunma hakkının kısıtlanması olduğunu,

mevcut mesajlaşma içeriğinden mağdurenin görüşmeyi belli bir yöne yönlendirmeye çalıştığını, sanığın yaşını bilmediği mağdurenin muvafakati ile mesajlaştığını, suç işleme kastı ile hareket etmediğini, söz konusu öpüşmek, sevişmek gibi kelimelerin mağdureye yöneltilmiş sözcükler olmadığını, sanığın mağdurenin yaşını bilmesinin somut olayda mümkün olmadığını, mesajlaşmaların 10 gün sürmesi, bu mesajlaşma sırasında mağdurenin sanığın yanına gelip gitmeye devam etmesi ve herhangi bir tacizin yaşanmamış olması,

mağdurenin diş protez işi bittikten sonra şikayetçi olmasının protez ücretini ödememek için böyle bir yola başvurduğunu ortaya koyduğunu, mesajlaşmanın özel arkadaşlık ilişkisi çerçevesinde gerçekleştiğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini ve sair temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince; "Sanığın sosyal ve ekonomik durumunun tespiti için yazılan müzekkereye yanıt verildiği görüldü. Dosya içinde mağdura ait telefona sanık tarafından gelen mesajların döküm kayıtlarının bulunduğu görüldü. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde sabıka kaydının bulunmadığı görülmüştür.

Tüm dosya kapsamı, mevcut deliller ve Havza C.

Başsavcılığı tarafından tanzim edilen iddianame dikkate alındığında mağdur SSÇ nin katılan sanık ...'nın çalışmış olduğu diş muayene kliniğinde tedavi gördüğü ve sanık ile burada tanıştıkları, bir birlerinde telefon numaralarının olduğu ve birbirleri ile zaman zaman mesajlaştıkları sanık ...'nın dosya içinde dökümü bulunan ve iddianamede yazılı mesajları mağdura gönderdiği, mağdurun da sanık tarafından kendisine gerçekleşmiş bulunan eylemin etkisi altında birleşen dosyanın iddianamesinde yazılı hakaret içerikli sözleri sanık ...'ya mesaj yoluyla gönderdiği,

sanık müdafiinin yargılama aşamasında taraflar arasındaki mesajlaşma trafiğini gösteren kayıtların celp edilmesi talebinin mağdurun sanık ile mesajlaştığını kabul etmesi karşısında celp edilmesinin suçun subutu bakımından dosyaya yenilik katamayacağı anlaşılmakla talebin reddine karar verilerek yargılamaya devam edilmiş ve bu suretle sanık ...'nın cinsel güdülerini tatmin etmek amacıyla aralarındaki sağlık hizmeti ilişkinin vermiş olduğu kolaylıktan ve elektronik haberleşme aletlerinin vermiş olduğu kolaylıktan faydalanarak mağdura iddianamede yazılı mesajları atarak çocuğa karşı nitelikli taciz suçunu işlediği SSÇ nin de kendisine karşı

gerçekleşmiş olan bu haksız eylemden dolayı sanığa karşı hakaret suçunu işlediği mahkememizce sabit kabul edilmiş olup mağdur SSÇ nin eyleminin haksız fiile tepki olarak gerçekleşmiş olması nedeniyle TCK 129 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ile sanık ...'nın mağdura karşı eyleminden dolayı 7 ay 15 gün hapis cezası karşılığı 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılması ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul etmediği anlaşılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde on yedi yaş içerisinde bulunan mağdurenin sanığın çalışmış olduğu iş yerinde diş tedavisine ilişkin hizmet aldığı, birbirlerinde numaralarının bulunduğu ve mesajlaşmaya başladıkları, mağdurenin ibraz etmiş olduğu mesaj içeriklerinde mağdure tarafından sanığa gönderilen mesajların da yer aldığı, sanığın mağdureye olan ilgisini belli etmesine rağmen mağdurenin olumlu duygu durum ifadeleri de kullanarak mesajlaşmaya devam ettiği ve bu şekilde sanığın rızaya dayalı mesajlaşmalar sırasında yazdığı sözlerin suç oluşturmayacağı gözetilmeden dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,