Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13994 K.2024/6449

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 109/1,5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/323 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Katılanın olayı samimi ve istikrarlı şekilde anlattığına, sanık savunmalarının aşamalarda çelişkili olduğuna, sanık hakkında verilen beraat kararların usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR