Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14021 K.2023/623

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.06.2020 tarihli ve 14-2016/114775 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi Sanık hakkında mağdureye karşı gerçekleştirdiği tartışma sırasında eteğini kaldırıp cinsel organını mağdureye göstermek suretiyle "Benimle konuşma buna konuş" dedikten sonra ikametine geçip bu defa elbisesinin üst kısmını kaldırarak mağdureye göğüslerini göstermesi şeklindeki eyleminin teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu, bu suçun şikayete tabi olmaması sebebiyle sanık hakkında verilen düşme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında "Olay günü olan 19.05.2015 tarihinde mağdure ...'in ikametinin önünde bulunduğu esnada sanık ...'in eteğini kaldırarak “benimle konuşmayın burayla konuşun” diyerek cinsel organını mağdureye gösterdiği, daha sonra sanığın üzerinde bulunan badisini göğsüne kadar açarak göğüslerini mağdureye göstermek suretiyle atılı cinsel taciz suçunu işlediği" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 53 ve58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı,

2. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "Olay günü sanığın, tartıştığı komşusu mağdureye eteğini açarak "benimle konuşmayın burayla konuşun" deyip cinsel organını gösterdikten sonra üzerinde bulunan badisini göğsüne kadar açarak göğüslerini de mağdureye göstererek teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talebiyle sanık hakkında kamu davası açılmış ise de, suçun takibinin şikâyete bağlı olduğu, mağdurenin kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçtiği" şeklindeki gerekçesine binaen atılı suçtan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Teşhir suretiyle işlenen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendine göre suçun ağırlaştırıcı hali olarak düzenlendiği ve suç vasfını değiştirmediği nazara alındığında ceza yaptırımının şikâyete tabi olduğu anlaşıldığından, düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/198 Esas, 2016/62 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.10.2006 gün ve 193-203 ve 20.11.2007 gün 250-239 sayılı ilamları da gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK.nın 105/1. maddesinde cinsel taciz suçunun temel şeklinin, aynı maddenin ikinci fıkrasının (e) bendinde ise “Teşhir suretiyle” işlenmesinin suçun nitelikli hali olarak düzenlendiği, suçun sadece basit halinin şikâyete bağlı olduğu hallerde, bu suçun nitelikli halleri ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin şikâyete bağlı olmayacağı gözönüne alındığında;

mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, Olay günü komşusu olan mağdure ile arasında çıkan tartışma sırasında eteğini kaldırarak “Benimle konuşma burayla konuş” diyerek cinsel organını mağdureye gösterdikten sonra üzerinde bulunan badisini göğsüne kadar açarak göğüslerini de mağdureye göstermek suretiyle atılı suçu işleyen sanığın eyleminin bu sebeple şikâyete bağlı olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçildiğinden bahisle düşme hükmü kuran yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.