Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14219 K.2023/771

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 6. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/430 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurun beyanlarında çelişkili olmadığına, ufak farklılıkların çelişki olarak değerlendirilemeyeceğine, Mahkemece mağdurun iddia edilen eylemlere tepki göstermesi gerekirken tepkisiz kaldığı belirtilmiş ise de mağdurun kendisine yapılan eylemlere göz yumarak sanığı karakola yakın durakta indirmeye ikna edip etkisiz hale getirerek şikayetçi olduğuna, otobüste kamera kaydının olup olmadığının araştırılmadığına, suç unsuru eylemlere maruz kalmayan birinin bu eylemleri gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın Kızılay'dan otobüse bindiği, katılan mağdur ...'in de Kızılay'dan otobüse bindiği, otobüsün içinin dolu olduğu, arka tarafların boş olduğu, sanığın sarhoş olduğunu anlayan katılan mağdurun zarar gelmez düşüncesiyle yolda sıkılmamak için sanığın yanına oturduğu, sanığın mağdurun elinden tutup cinsel organına birkaç kez dokundurduğu, mağduru öpmeye çalıştığı ancak mağdurun öptürmediği, sanığın ineceğini söylediği durakta inmediği, mağdurun bağırıp adamı ürkütmek istemediği,

son durakta indiği ve karakola doğru yürümeye başladıkları, mağdurun bağırması üzerine polislerin geldiği şeklinde soruşturma evresinde olay anlatımında bulunan mağdurun kovuşturma aşamasında ise sarhoş adamdan zarar gelmez diye düşündüğünü, ilk başta amacını anlamak istediğini, kendisine hareketler yapılınca sabrettiğini, başkasına yapmasın diye düşündüğünü, kendisinin de başkasına yapılmaması için göz yumduğunu, bindiği yer ile ineceği yer arası 5-6 durak olduğunu, gidinceye kadar yavaş yavaş indiklerini, sanığın kendisini çağırdığını, Çocuk İzlem Merkezinde alınan beyanlarının doğru olduğunu beyan ettiği,

olayın gerçekleştiği çevrede olayı gören kamera kaydı bulunmadığı, sanığın 0,77 promil alkollü olduğu, savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, katılan ...'in olayı görmediği değerlendirilmesi ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurun aşamalardaki başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında Mahkemece verilen beraat hükümünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 6. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/430 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,