Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14325 K.2024/2834

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri, sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci ile üçüncü fıkraları, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,

Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/21 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43 üncü,

62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî onama, kısmî bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna, müvekkilinin suç işleme kastının bulunmadığına, mağdurenin on beş yaşından büyük gösterdiğine, mağdurenin yaşı konusunda müvekkilinin esaslı hataya düşmüş olduğuna, somut olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ve kararın müvekkili lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle kararın bozulması talebine ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanıklara verilen cezalarda indirim yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya içeriğine göre mağdurenin annesi olan sanığın yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumu, örf adet kuralları ve olayın oluş şekline göre, suç işleme kastının bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.01.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/21 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiileri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde karar verildi.